Bloog Wirtualna Polska
Są 1 267 674 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Kalendarz

« maj »
pn wt śr cz pt sb nd
01020304050607
08091011121314
15161718192021
22232425262728
293031    

Co tu znajdziesz

Opowieści dziwnej treści matki dwóch fajnych facecików którzy są baaaardzo wyjątkowi. Zostań z nami na chwile w naszym wirtualnym mieszkanku, pogadaj jeśli chcesz, a jeśli możesz to pomóż

Przekaż swój 1% dla DAWIDA KRS 00000 37904 CZERWONY DAWID,9482
Jeśli chcesz dokonać darowizny na leczenie Dawida PLN Fundacja Dzieciom „Zdążyć z Pomocą” ul. Łomiańska 5; 01-685 Warszawa PKO BP I O/Warszawa 41 1240 1037 1111 0010 1321 9362 tytułem: 9482 Dawid Czerwony na pomoc i ochronę zdrowia lub Bank BPH S.A. 15 1060 0076 0000 3310 0018 2615 tytułem: 9482 Dawid Czerwony na pomoc i ochronę zdrowia
darowizny w walucie: kod SWIFT (BIC): PKOPPLPW darowizny w USD - 86 1240 1037 1787 0010 1740 2700 darowizny w EUR -31 1240 1037 1978 0010 1651 3186 tytułem: darowizna na pomoc i ochronę zdrowia Czerwony Dawid

Naprawde jaka jestem...

Nazywam się Agnieszka Czerwony z domu Więczek. Rocznik 78, 24 lipiec. Jestem mamą 12-letniego ziemskiego Dawida a od 3 września 2010 roku wiem co znaczy być aniołkowym rodzicem 2,5-letniego Dominika. Mieszkamy w Kamionkach koło Dzierżoniowa, na dolnym śląsku. Od kiedy urodzili się moi serduszkowi chłopcy stałam się wytworem oddziałów kardiologicznych. Obecnie żyje jakby z HLHS, czyli połową serce, którą jest Dawid, to drugą połowę oddałam już Bogu

odwiedzin: monitoring pozycji free counters zlicza od 12.09.2012

Bądź na bieżąco

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

I jak?






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Trochę cyferek

Zajrzalo tutaj: 102594
Wpisy
  • liczba: 240
  • komentarze: 170
Galerie
  • liczba zdjęć: 114
  • komentarze: 9
Punkty konkursowe: 0
Bloog istnieje od: 2732 dni

Lubię to

Horoskop

Lew

Małe rzeczy i wyzwania małego formatu nie będą dla Ciebie satysfakcjonujące. Dzisiaj Twoja uwaga skupi się na dużym projekcie.

więcej na horoskop.wp.pl

Słownik internetowy

Więcej w serwisach WP

Pytamy.pl

Pytamy.pl

Witaj, dzięki za odwiedziny

Zdjęcia w galeriach.


Otwórzmy się na drugiego człowieka - otwórzmy sie na odmienność

niedziela, 28 maja 2017 22:30

W tzw. ostatnim czasie zmieniłam pracę. Często znajomi pytają mnie „Więc gdzie teraz pracujesz?”   Reakcją na odpowiedź są oczy jak talerze, ponieważ nie mają zielonego pojęcia, co to w ogóle jest Środowiskowy Dom Samopomocy i czym się zajmuje.  Gdy tłumaczę, że to miejsce gdzie w ciągu dnia zajmujemy się osobami przewlekle chorymi psychicznie i z upośledzeniem umysłowym zazwyczaj następuje cisza i rozmowa się urywa. Nie będę przytaczała prawnych przesłanek, jakie należy spełniać aby stać się uczestnikiem takiego domu – powiem tylko – nie pracujemy z „wariatami” których należy się bać, nie przychodzi do nas margines społeczny, w naszej placówce naprawdę są klamki.  Nasi domownicy to ludzie, którym przytrafiła się specyficzna choroba, to ludzie którzy żyją w naszym społeczeństwie czy tego chcemy czy nie.

 

Buntujemy się na to, że babskie czasopisma lansują kanony kobiecej urody – długie nogi, wcięcie w tali i odpowiednie wymiary. Heloł…. Bóg przecież nie stwarzał nas od jednego szablonu. Są kobiety szczupłe i te korpulentne, są wysokie i te które muszą nosić 13 centymetrowe szpilki. To samo z facetami - są przystojni bruneci i tacy którzy na głowie mają dużo miejsca do całowania. I nie ma w tym nic dziwnego…. większość z nas jest wstanie to zaakceptować. Więc zastanawiam się dlaczego ta ZDROWO UMYSŁOWO część społeczeństwa tak dziwnie reaguje kiedy usłyszy, że istnieje ktoś z CHOROBĄ psychiczną lub inna dysfunkcją intelektualną. Nie wrzucam wszystkich do jednego worka, bo są również reakcje zaskakująco optymistyczne. Jednak chciałabym, aby świadomość w tym temacie była większa, a strach przed TAKĄ niepełnosprawnością mniejszy.

 

Zawodowo jestem księgową, nie uczestniczę w terapiach, ale widzę jak profesjonalnie podchodzą do tego koleżanki. Jaki trud wkładają każdego dnia, aby uczestnicy ŚDS lepiej funkcjonowali, aby ich codzienność była łatwiejsza, aby zdobywali nowe umiejętności, aby mogli w swoim życiu więcej. Prywatnie jestem mamą potencjalnego uczestnika ŚDS i życzyłabym sobie aby zespół który zajmie się moim synem był tak oddany swojej pracy.

 

Moim marzeniem jest także większa świadomość społeczna i brak strachu na odmienność…bo właściwie w tym zakręconym świecie można stracić orientację co to jest normalność - niepełnosprawny intelektualnie chłopiec, który codziennie się uśmiecha i w każdym człowieku widzi tylko dobro, czy ponury facet z korporacji, który idąc do pracy w swoim nowym gajerze za dwa patyki rzuca wszystkim złowrogie spojrzenia.

 

  okDSC_0219.JPG


Podziel się
oceń
0
0

Otuchy dodali (0) | Ty też możesz

Zdjęcia w galeriach.


przekaż Dawidkowi swój 1%

środa, 20 września 2017

Zajrzało tutaj:  102 594